Metoda Mulligana

Metoda ta polega na połączeniu ruchu biernego wykonywanego przez terapeutę i ruchu czynnego wykonywanego przez pacjenta. Według Mulligana zmiany w obrębie segmentu ruchowego (w tym stawów międzywyrostkowych) mogą powodować ograniczenia ruchu i ból w czasie jego wykonywania. Zaburzenia w mechanice poszczególnych elementów segmentu ruchowego mogą wpływać na siebie wzajemnie, ale ich analiza powinna odbywać się w odniesieniu do całego segmentu ruchowego.

Koncepcja Mulligana zakłada:

  • całkowitą bezbolesność podczas stosowania technik kinezyterapeutycznych;

  • funkcjonalne obciążenie powierzchni stawowych siłą grawitacji;

  • łączenie ruchu biernego, mobilizacyjnego w płaszczyźnie powierzchni stawowych z czynnym ruchem kątowym w tym samym stawie;

  • stosowanie docisku na końcu zakresu bezbolesnego ruchu;

  • wykonanie odpowiedniej liczby powtórzeń wyżej wymienionej procedury terapeutycznej;

  • polecenie "zadania domowego" dla pacjenta, polegającego na wykonywaniu indywidualnie dobranych ćwiczeń.