Neuromobilizacje

Główna idea tej metody jest diagnostyka układu nerwowego, także wegetatywnego, w aspekcie wykrywania patologicznych napięć w i wokół struktur nerwowych i próba ich zlikwidowania poprzez bezpośrednie oddziaływania na nerw. Przez takie działanie uzyskuje się zmniejszenie stanu zapalnego, szybsze gojenie i zmniejszenie napięć podrażnionych tkanek oraz zmniejszenie bólu.

Neuromobilizacje stosuje się:

  • w terapii bólu kręgosłupa na wszystkich jego odcinkach;

  • przy rwie kulszowej i barkowej ("drętwiejące" dłonie, ból promieniujący);

  • w zespole cieśni nadgarstka;

  • w usprawnianiu po urazach ortopedycznych;

  • po operacjach kręgosłupa;

  • po udarach mózgu.